Hipoteza naturalnego porządku: gramatyka a uczenie się

Co mówi hipoteza naturalnego porządku
Hipoteza naturalnego porządku zakłada, że niektóre formy gramatyczne rozwijają się zwykle wcześniej niż inne, a nie po prostu według kolejności rozdziałów podręcznika. Krashen opisuje tendencje obserwowane w grupach uczniów, przede wszystkim uczących się angielskiego. Nie jest to sztywny harmonogram dla każdej osoby i każdego języka.
Ktoś może używać -ing w „I am reading”, a nadal pomijać -s w „She reads”. Wyjaśnienie reguły i jej niezawodne stosowanie w rozmowie to różne rzeczy. Ten przykład nie ustala jednak przyczyny konkretnego błędu ani nie dowodzi, że samo czytanie go usunie.
Skąd wzięła się ta idea
W Principles and Practice in Second Language Acquisition (1982) Stephen Krashen zestawia badania nad angielskimi morfemami: niewielkimi elementami gramatycznymi, takimi jak -s liczby mnogiej, -ed czasu przeszłego i rodzajniki.
Omawia prace Browna o dzieciach przyswajających pierwszy język, badania Dulay i Burt nad dziećmi uczącymi się angielskiego jako drugiego języka oraz pracę Bailey, Maddena i Krashena z dorosłymi. Wyniki dla pierwszego i drugiego języka nie są identyczne. Krashen wprost uwzględnia też różnice indywidualne.
Tabela na drukowanej stronie 13 przedstawia uśredniony porządek dla angielskiego jako drugiego języka. Nie określa kolejności form znajdujących się w tej samej grupie. Zrobienie z niej listy etapów do zaliczania po kolei zmieniałoby sens tej propozycji.
| Forma | Przykład | Funkcja w tym przykładzie |
|---|---|---|
| Końcówka -ing | „I am reading.” | Czytanie właśnie trwa: teraz czytam. |
| -s liczby mnogiej | „two books” | Książek jest więcej niż jedna. |
| -s trzeciej osoby | „She reads.” | Reads to forma read dla trzeciej osoby liczby pojedynczej w czasie present simple. |
| Forma dzierżawcza -’s | „Maria’s book” | Książka należy do Marii. |
| Nieregularny i regularny czas przeszły | „went”; „walked” | Went to nieregularna forma przeszła go; walked to regularna forma przeszła walk. |
Krashen zalicza -ing i liczbę mnogą do wcześniejszych form, a trzecią osobę i formę dzierżawczą do późniejszych. Nie jest to zalecenie odkładania nauki przydatnej formy.
Kolejność przyswajania to nie plan lekcji
Porządek obserwowany w grupie i kolejność tematów wybrana przez nauczyciela odpowiadają na inne pytania. Kurs może wprowadzić formę, bo potrzebujesz jej teraz. Badanie może porównać poprawność użycia w konkretnym zadaniu. Same te obserwacje nie dowodzą, że wyjaśnienia są bezużyteczne lub że nauczanie nigdy nie wpływa na rozwój.
Sam Krashen przestrzega przed zamianą uśrednionej kolejności w program, w którym -ing uczy się wcześnie, a trzeciej osoby późno. Warto też rozróżnić porządek między formami oraz etapy rozwoju jednej formy, na przykład budowania pytań.
Jeden błąd nie pozwala ustalić, czy jesteś gotowy przyswoić daną formę. Porównaj przykłady i poproś o informację zwrotną, zanim zdecydujesz, jaką praktykę wybrać.
Jakie są granice tych wyników
Przy twierdzeniach o „naturalnym porządku” oddziel trzy pytania:
- Kogo badano? Dzieci przyswajające pierwszy język to inna grupa niż dorośli uczący się kolejnego.
- Co mierzono? Poprawna odpowiedź, pierwsze użycie formy i niezawodne stosowanie jej w różnych sytuacjach to inne wyniki.
- Jaki język i jaką formę? Wyniki dotyczące części angielskich morfemów nie wyznaczają porządku całej gramatyki, niemieckiego szyku czy hiszpańskich trybów.
Średnia może ukrywać różnice indywidualne. Odstępstwo od niej nie oznacza porażki, a zgodność nie przewiduje, kiedy opanujesz następną formę.
Zrozumiały input i uwaga
Krashen wiąże naturalny porządek z i+1: obecnym etapem i oraz następnym +1. W jego hipotezie inputu rozumienie wypowiedzi ze strukturami nieco wykraczającymi poza to, co uczeń już przyswoił, jest konieczne, ale niewystarczające do przyswajania języka. Nie jest to metoda odczytania ze strony, jaka reguła powinna być następna.
Schmidt (1990) z innej perspektywy teoretycznej rozważa świadomość i zauważanie form. Żadnego z tych podejść nie warto zamieniać w obietnicę, że gramatyka pojawi się sama dzięki przestrzeganiu rutyny.
Możesz przeczytać zrozumiały fragment i przyjrzeć się trudnej formie w zdaniu. Skorzystaj z wyjaśnienia, jeśli pomaga. Gdy celem jest mówienie lub pisanie, dodaj praktykę tych czynności i odpowiednią informację zwrotną. Kolejne punkty wyjścia znajdziesz w poradnikach o francuskim przez czytanie i serbskim dla początkujących.
Następny krok bez terminu na opanowanie gramatyki
Wybierz jedno zdanie w tekście, który chcesz przeczytać. Najpierw zrozum sens, potem przyjrzyj się formie, która cię interesuje lub myli. Możesz przeczytać ponownie, porównać przykład albo wrócić później. Nie ma obowiązkowego czasu dziennie ani terminu, do którego reguła musi stać się automatyczna. Poradnik o regularności może być uzupełnieniem; samodzielnie decydujesz, kiedy i ile czytać.
W TortoLingua zaznaczaj nieznane słowa. Aplikacja automatycznie dobiera następny tekst na ich podstawie; jeśli obecny jest za trudny, proponuje prostszy. Nie wybierasz ręcznie etapu rozwoju gramatyki. Dopasowanie tekstu nie dowodzi też teorii Krashena.
Źródła i zakres
Opis opiera się na Krashenie (1982), drukowane strony 12–14. Tendencja grupowa nie służy tu do diagnozowania pojedynczego ucznia. Tekst Schmidta jest osobną dyskusją teoretyczną, nie gwarantowanym przepisem. Propozycje czytania są opcjami, a nie twierdzeniem, że input zawsze przewyższa ćwiczenia gramatyczne.









